Close

2 juni 2020

‘Back to back’ Column Chris Kors

‘Back to back’

 

In de rubriek ‘Naast het nieuws’ publiceerde dagblad Trouw onlangs een opmerkelijke foto. Daarop een ambulance, geparkeerd in de straten van Beersheva. Ervoor de beide medewerkers, in gebed: de een, omkleed met gebedsmantel, stond met zijn gezicht naar Jeruzalem, de ander zat geknield met zijn gezicht richting Mekka. Het beeld intrigeert mij. Stemt mij hoopvol. Twee collega’s, ieder met een eigen levensverhaal en traditie, gunnen elkaar hier de ruimte en de tijd voor gebed, erkennen ieders eigenheid. Wat ze delen is hun passie voor hetzelfde werk: mensen in nood helpen.

Maar het beeld verwart mij ook. Een Palestijn met een rode Davidsster op zijn rug, echt? Hoezo werkt hij voor Magen David Adom, het Israëlische Rode Kruis, en niet voor de Palestijnse afdeling van de Red Crescent, de Rode Halve Maan? Beide organisaties proberen overigens al vele jaren hun samenwerking te intensiveren. De kloof tussen wat ze in theorie willen en wat ze in de praktijk kunnen realiseren is echter niet zomaar geslecht. Israëlische wetgeving die de vrijheid van bewegen voor Palestijnse hulpverleners belemmert speelt hier een schrijnende rol in. Naast gevoeligheden, wantrouwen, scepsis die in de hulporganisaties zelf onderhuids zijn gaan zitten. Daarvan is op de foto echter geen sprake. Veeleer belichamen deze mannen de essentie van wat in de samenwerking van beide organisaties ook wel ‘back to back’ hulpverlening wordt genoemd. Zo zie ik hen hier staan: elkaars back up! En dat ze dat biddend doen, is een goed idee. Bidden vraagt om een open houding, haalt je uit je ivoren toren van je eigen gelijk, maakt ruimte om te luisteren naar de ander, de Ander die ons heeft geschapen als elkaars tegenover. Dat is wat anders dan tegenstander. De beide mannen op de foto zijn voor mij een levend bewijs daarvan. Hoe ontwapenend!

Chris Kors