Close

19 augustus 2019

Column Kees Blok: ‘Bestwil’

Als je van Israel houdt, dan kan je niet leven met de idee, dat de meerderheid daar streeft naar een permanente situatie,  waarin het ene volk het andere onderdrukt. Beelden uit de de bijbel als  ‘ het uitverkoren volk ‘ en ‘ het beloofde land ‘ worden malligheden in de handen van politici, uit op landroof : daar is weinig bijbels aan. Daarin is de God van vrede en gerechtigheid niet te herkennen.

Theologen moeten maar debatteren over de vraag hoe die beelden uit de bijbel nu moeten worden verstaan.

Maar ook op andere wijze is het raadzaam Israel bij de les van het internationale recht te houden. Hoe je het ook wikt of weegt , Israel is een der schaarse democratien in het Midden – Oosten. Palestina bakt er met Abbas en de zijnen op de West Bank, om maar te zwijgen over de Hamas club in Gaza, bitter weinig van; laatste verkiezingen in 2006, nu een oligarchie.

Men wordt er somber van,  dat een staat die met een degelijke onafhankelijkheidsverklaring in 1948  werd geboren – lees die nog maar eens na….. – met passages over het zekerstellen van de rechten van daar woonachtige Palestijnen, nu aan het verworden is tot een democratie in verval.

Dat kritiek op de regering van Israel en met name op het onzalige bezettingsbeleid en de tweedeling van de samenleving in Israel zelve, gemakzuchtig wordt afgedaan met ‘ antisemitisme ‘ geeft aan , hoever het bederf is voortgeschreden.

Als je dus de staat Israel een goed hart toe draagt,  heb je opbouwende kritiek in de hoop, dat de idealen van de Verlichting en de roep om recht en gerechtigheid uit de bijbel niet uitdoven, maar dat velen daar  gevoelig voor zijn en het serieus ter harte nemen. Maar,  ‘ c ‘est le ton qui fait la musique ‘.

Kees Blok, voorzitter Kairos-Sabeel Nederland

%d bloggers liken dit: