Close

6 december 2018

Dagboek Jeruzalem en Bethlehem 3

Bestuurslid Jan van der Kolk is in het (on)Heilige Land en bezoekt daar o.a. de Kairos Conferentie. Hij houdt voor ons een dagboek bij. Vandaag deel 3.

Vanmorgen kwam ik als eerste Mark Braverman tegen in de lobby van het hotel.
Daarna begon ik de dag met een wat langer bezoek aan vrede- en verzoeningscentrum Wi’am, waar ik onder meer sprqk over hoe om te gaan met kleine en grote vernederingen frustratie in een situatie die al zo lang duurt.
Wi’am grenst aan de muur, met een wachtpost van waaruit gergeld geschoten wordt en waar een krachtig waterkanon geregeld in stelling wordt gebracht. Dat gebeurde bijvoorbeeld in de zomer op een groep kleine kinderen die aan het spelen waren in de tuin.
Je moet toch laten zien wie de baas is?
Daarna lunchte ik met Daoud Nasser.
Hij vertelde dat hij volgende week een Duits-Franse mensenrechtenrpijs krijgt, uitgereikt door de Duitse en de Franse ambassadeur op de boerderij. Ook met hem sprak ik over omgaan met frustraties en teleurstellingen. Hij doet dat bijvoorbeeld door soms extra hard werken op de boerderij of stenen te hakken. Maar veel Palestijnse mannen die vernederd zijn reageren dat thuis af op hun gezin. Huiselijk geweld is een groot probleem.
In de middag werd de opening van de cinferentie gevierd in de melkitisch-orthodoxe kerk, met veel prelaten in vol ornaat.
De fakkeltocht daarna verwaterde letterlijk in de regen en wind.
Na bemoedigende verhalen van patriarch Sabbah, stevig en sterk, en aartsbisschop Atallah Hana, zeer uitgesproken tegen de staat Israel, en een verdrietige bestandsopname door de burgemeester van Bethlehem (wij zijn 90% van ons land kwijt en we weten niet hoe we de jongeren moeten ontmoedigen om te emigreren) werd de recnete Israelische wetgeving gevild door een Palestijns-Israelische parlementarier, Odeh, van de Jojnt List. Wie nog gelooft in Israel als democratie is definitief van zijn geloof gevallen. Uitsluitend rechten voor Joodse Israeli, op alle terreinen.
Mij bleef verder het meest bij de bijdrage van de voorzitter van de Evangelische kerken in Zuid Afrika, Moss, die ik ooit in Johannesburg ontmoette. Hij onderscheidt drie vormen van theologie:
Staatstheologie, zoals destijds in blank Zuid Afrika en nu in Israel, ook theologie van de machthebber,
Kerktheologie die wel (deels) de juiste woorden spreekt maar deze nooti concretiseert, en
Profetische theologie zoals Kairos.
Nu volstrekt duidelijk is dat vrijwel iedereen de Palestijnen in de steek heeft gelaten, is de tijd rijp om vanuit deze realiteit te komen tot een andere visie op de toekomst en te zien uit welke bronnen men daarbij kan putten.
De bijeenkomst werd afgesloten met een wervelende show door een dansgroep van Palestijnse jonge vrouwen en mannen, een vrolijk slot op een toch wat sombere middag.
%d bloggers liken dit: