Close

9 december 2018

Dagboek Jeruzalem en Bethlehem 6

De reis van bestuurslid Jan van der Kolk naar Israël/Palestina zit er bijna op. Lees hieronder het zesde en laatste deel van zijn dagboek.

Vanmorgen de kerkdienst in de Lutherse Christmas church ( hoe toepasselijk in Bethlehem), grotendeels in Arabisch, maar vaak bekende melodieën, met schrifelijk vertaling van de liturgie. Komt allen tezamen in het Arabisch is wel speciaal!

De preek was vervangen door een gesprek met een van de Kairos deelnemers uit India, een Dalit advocaat en predikant, die vertelde van hun moeizame ervaringen in kerk en samenleving. Vanuit de Palestijnse kerk bewust de blik verbredend naar anderen in achtergestelde situatie.
De hele familie Nassar was aanwezig, Daoud met echtgenote, moeder en zoon Bishara, broer Daher, broer Tony met 2 zonen, de jongste 2 maanden. En ook de joodse Amerikaan Ben die de afgelopen maand op de Tent of Nations werkte.
Bij de lunch een uiterst boeiend gesprek met een jonge Palestijnse Israeli, die werkt voor World Vision, gelieerd ook aan de EO, die de weerstanden in Nederland tegen alles wat Palestijns is goed kent. In zijn ervaring veel sterker dan in andere landen met evangelikalen. Maar ook kritisch is op eigen mensen en onder meer teleurgesteld is in de traditionele kerkelijke structuren in Palestina die heel weinig ruimte bieden aan jongeren om zelf initiatieven binnen de kerk te ontplooien.
Intussen nog een vreselijk verhaal gehoord over brainwashing van jonge Palestijnen door christenzionisten.
’s Middag afsluitende gesprekken over de plannen voor het komende jaar en een doorkijk naar 2020, als in Jeruzalem een massale Pinksterconferentie wordt gehouden waarin vele christenzionisten ter wereld hun steun aan de apartheid zullen getuigen.
Immers, een Jood is per definitie een beter mens, want uitverkoren.
Er is een start gemaakt met echte ruimte te scheppen voor jonge leiders, 25-35, om op eigen kracht hun plannen te ontwikkelen.
Vanavond tot slot een feestelijke maalrijf in, naar wat naar de gastheren en – dames zeggen, op één na het beste restaurant van Bethlehem.
Daarna de lange nacht met de terugvlucht, en altijd weer spannend hoe moeilijk men doet op het vliegveld.
%d bloggers liken dit: