Close

10 april 2018

De laatste christenen van Gaza

In de afgelopen zes jaar is het aantal christenen in de Gazastrook gedaald van 4.500 naar slechts 1.000, vanwege de barre omstandigheden waaronder ze leven, volgens de voorganger van de enige katholieke kerk in het gebied. “Gazanen leven alsof het een openlucht gevangenis is, omdat we die niet kunnen verlaten. We kunnen geen familieleden bezoeken, op zoek gaan naar werk, medicijnen of goede ziekenhuizen zijn alleen buiten Gaza,” aldus pater Mario da Silva tegen ACI Prensa.


De Gazastrook is een 141 vierkante kilometer groot gebied, een deel van Palestina, gelegen ten westen van Israël en de thuisbasis van 1,8 miljoen mensen. Sinds 2007 is het bestuur geregeerd door de islamistische beweging Hamas.

afbeelding.png

Situatie verslechtert alleen maar
Sinds Hamas in Gaza aan de macht kwam, hebben Israël en Egypte een economische blokkade van de Gazastrook ingesteld, waardoor de stroom van personen en goederen werd beperkt, in een poging om raketaanvallen op Israël te beperken, die vanuit Gaza gelanceerd werden. Father da Silva, een priester van het ‘Institute of the Incarnate Word’, herinnert eraan, dat toen hij in 2012 in Gaza aankwam de situatie al erg moeilijk was. “Na verloop van tijd zou je hopen dat de situatie beter wordt, maar het wordt alleen maar erger. ” Hij vertelt dat inwoners slechts drie uur per dag elektriciteit hebben en dat er een tekort aan drinkwater is. De meeste inwoners van Gaza zijn werkloos, zegt hij, en zij die werken, leven van “ongeveer $ 150- $ 200 per maand”.

‘Het kruis dragen’
“Het is echt een gevangenis. Mensen hebben geen geld en de situatie is vreselijk. Er heerst veel armoede.” De zware omstandigheden die aan Gaza zijn opgelegd hebben geleid tot de uittocht van Palestijnse christenen. “Elk jaar hebben christenen één vergunning om te vertrekken en de heilige plaatsen met Pasen en Kerstmis te bezoeken,” maar velen van hen keren daarna niet meer terug, legt pater Da Silva uit. Om dat tij te keren, werkt de parochie van de Heilige Familie samen met 12 religieuzen waaronder de Sisters of the Rosary. “We doen twee dingen: ten eerste, Christus prediken en het belang van christenen in het Heilige Land; het belang van vergeving en we prediken ‘het dragen van het kruis’, dat is wat we vooral proberen te doen.”

30 jonge mensen werk geven…
De tweede vorm van hulp door middel van projecten voor materiële bijstand, zei hij: “Met de hulp van bijvoorbeeld de Pontifical Mission of het Latin Patriarchate probeert de kerk aan meer dan 30 jonge mensen werk te geven, zodat ze niet vertrekken, want zij zijn het vooral die vertrekken.” Da Silva merkt op dat de parochie daarbij ook zorgt voor aanhangers van andere religies: “De christelijke gemeenschap is erg klein en er zijn 2 miljoen moslims. Die zijn ook in nood. In tijden van oorlog zijn de deuren van onze scholen en onze kerk open om degenen die op zoek zijn naar toevlucht op te nemen.”

Angst voor IS en salafisten, niet voor Hamas
“De vervolging van christenen in Gaza valt mee”, zegt de priester, “hoewel er nu veel angst is door het nieuws dat Islamitische Staat om Gaza is aangekomen, komend vanuit de Sinaï in Egypte. Er vonden al bedreigingen plaats. Er is ook angst voor salafistische groepen dit uit het zuiden komen “, zegt hij.
“Maar wanneer we problemen hebben met moslims die iets tegen de kerk willen doen, hebben we steeds de regering gevraagd om ons te beschermen, en dat hebben ze gedaan”, voegt hij eraan toe.

Israël verbiedt christenen heilige plaatsen te bezoeken
De vreugde van Pasen werd dit jaar overschaduwd door een vermindering van de vergunningen die door Israël worden gegeven aan Palestijnse christenen om heilige plaatsen op zijn grondgebied te bezoeken, aldus pater da Silva. “Het was erg verdrietig omdat Israël altijd die toestemming gaf aan christenen, zodat ze hun heilige plaatsen kunnen bezoeken met Kerstmis en Pasen,” maar dit jaar gaven ze slechts 300 vergunningen af, in plaats van de 700 die ze gewoonlijk toekennen. Deze vergunningen waren “voor kinderen en ouderen, die echter niet alleen kunnen gaan. Er maakten daarom maar heel weinig mensen gebruik van.”

Bid veel voor ons!

Niettemin, “er was vreugde omdat Christus is opgestaan en omdat onze redding daar vandaan komt, wat veel belangrijker is dan ons materiële leven; maar op het menselijke vlak was het wel een zeer droevige Pasen”, zei hij.

Bid veel voor ons, dat is waar we vooral om vragen, omdat alleen God de situatie die we doormaken in deze landen in het Midden-Oosten kan veranderen.

%d bloggers liken dit: