Indrukwekkende pelgrimage voor Gaza op Palmzondag

Indrukwekkende pelgrimage voor Gaza op Palmzondag

Met zo’n 100 deelnemers liepen we op 24 maart een pelgrimage van Amsterdam naar Utrecht. De voettocht, die liep  van Amsterdam Holendrecht via Baambrugge, Breukelen, Maarssen en Oud-Zuilen naar Utrecht, is onderdeel van de  Gaza Ceasefire Pilgrimage, een wereldwijde beweging die gehoor geeft aan een oproep van Palestijnse christenen. De pelgrimage is een daad van vreedzame solidariteit met de Palestijnen

 

Afgelopen zondag was het Palmpasen; de dag dat we in de christelijke traditie herdenken dat Jezus als de verwachte nieuwe koning Jeruzalem inkwam. De mensen verwachtten een nieuwe koning, maar het werd al snel duidelijk dat hij niet kwam met macht, pracht en praal. 

 

 

Op Palmpasen liepen wij een pelgrimage; van Amsterdam naar Utrecht. We deden hierbij mee in een wereldwijde beweging om de lengte van de kust van Gaza te lopen als een oproep tot een staakt-het-vuren. Het was ook een protest, omdat we niet willen toegeven aan systemen die ons demotiveren en ons doen geloven dat verandering niet mogelijk is.  

 

Soms weten we niet meer wat we kunnen doen. En het enige wat we dan kunnen is in beweging komen. Of zoals Loes de Kleijn van Artsen voor Gaza zei tijdens de avondvesper, “we moeten door, en door, en door, en door”. We kunnen en mogen niet stil zitten, niet stil zijn. 

 

We liepen met meer dan 100 mensen. Zoveel gesprekken, zoveel ontmoetingen. Voor sommige was het de eerste keer dat ze iets deden voor Gaza. Voor anderen al de zoveelste actie. Tijdens een pauze kwam er een vrouw met haar jonge dochter uit een café naar ons toe, ze vroeg zich af wat we aan het doen waren. Ze was moslima. Toen we zeiden dat we christenen waren, was ze ontroerd. Haar kind had nog nooit christenen ontmoet die zich voor Palestina inzetten. 

 

Met deze pelgrimage vragen om actie en transformatie van onze regeringen en onze medeburgers. We vragen ze om zich te houden aan internationaal recht, en aan hun moraliteit. We nemen onze verantwoordelijkheid, en erkennen dat we medeplichtig zijn aan systemen van onrecht en onderdrukking, zelfs als we ongewild aan deze systemen deelnemen.

 

We liepen uit medeleven, tegen leed en de pijn. We liepen als een oproep tot recht en duurzame vrede. We staan stil bij het onrecht, aangedaan door mensenhanden. We staan stil, maar we zijn er nog niet. Want we moeten blijven getuigen van de waarheid van de bezetting. We moeten blijven spreken over de vrede die zal komen. We mogen blijven hopen, bidden en waken voor vrede en recht.

 

KAIROS SABEEL zet zich in voor rechtvaardige vrede in Palestina.