Close

28 november 2017

Jeremy Milgrom: ‘Hanukkah en het licht van de internationale werkers’

Jeremy Milgrom schrijft voor Rabbis for Humanrights toelichtingen op lezingen die op het synagogale leesrooster staan. Hij legt daarin een link tussen de Joodse Bijbel/theologie en het opkomen voor menselijke waardigheid en gerechtigheid in Israël en Palestina. Deze keer gaat het over het joodse lichtfeest Hanukkah. Milgrom schrijft: “Hanukkah valt dit jaar van 27 november tot 5 december, het betekent heel veel voor veel mensen, maar omdat het een tijd is geworden van ‘geven’ en ‘ontvangen’ van geschenken, haal ik een vers uit de haftarah, de aangewezen profetische liturgische lezing van Zacharia 2:14 – 4:7 om te danken en om een spirituele gave te delen – eigenlijk een terugbetaling – aan een bijzonder, zeer verdienstelijk deel van onze lezers.”

Het lezen begint met een inclusieve proclamatie / uitnodiging: ‘Zing, verheug u, dochter van Sion, want ik kom om in uw midden te wonen, zegt de Heer. Vele naties zullen zich op die dag bij God aansluiten en zullen Mijn volk worden’ (2: 14-15), en bereikt zijn hoogtepunt vlak voor het einde: ‘Luister, dit zegt de Heer over Zerubbabel: noch met geweld van wapens of met brute kracht, maar door Mijn Geest, zegt de Heer van de Hemelse Machten, voor Zerubbabel verandert zelfs de hoogste berg in een vlakte.’ (4: 6-7)

Kinderen met een geweer op de heup
Het ‘speciale deel van onze lezers’ waar ik deze boodschap aan richt, betreft de internationale gemeenschap van niet-joodse activisten, vredeswerkers, weldoeners, enzovoorts, jullie die ons binnen de Rabbis for Human Rights in fysiek en geestelijk opzicht vergezellen; zonder jullie aanmoediging en steun zouden we nooit zo ver gekomen zijn. Denk er maar eens over na: wanneer overal in ons land – op straat, in de bus, op een wandeling – je de wapens op de heupen van je buren ziet en (slik) op die van hun kinderen, moet je je afvragen of de pacifistische boodschap van Zacharias 4: 6 ooit gehoor krijgt; jullie, onze ‘internationals’, komen gewapend met alleen geest en geloof, en dat daagt ons uit en stimuleert ons om onze geest en ons geloof vinden.

Niet vervreemd van je religie
Vergeet niet dat het grootste deel van het Israëlische vredes- en mensenrechtenkamp vervreemd is van religie en van de spirituele ondersteuning die deze zouden kunnen bieden; religie bevordert volgens hen meestal een egocentrische agenda, maar jullie ‘internationals’, gul met je tijd en energie, passen je geloof toe in het voordeel van iedereen.

Eén volk verenigd in God
Bij het ‘uitpakken’ van het eerste citaat komen we de uitdagende visie van een pluralistische eenheid tegen: veel naties met veel rituelen worden één volk, verenigd in God. Onze verschillen worden niet weggevaagd, ze worden eerder geaccentueerd, maar ze brengen ons dichterbij als ons geloof samenkomt in het omhelzen van God. We schaatsen hierbij allemaal op onbekend ijs, omdat onze traditionele rollen omgedraaid zijn: wij gedragen ons nog steeds met de Joodse reflexen van een kwetsbare minderheid zonder politieke macht, terwijl jullie je lidmaatschap van een dominante christelijke samenleving achter je hebt moeten laten en je overgeeft aan de genade van het jodendom (en de islam!) die jullie onder de loep nemen en wantrouwen. Maar oh, wat een geluk voor ons, dat jullie getuigenis de hoge muren van particularisme en uitverkiezing vernietigen die zo vaak worden gebruikt om het jodendom voor te stellen. Terwijl ik dit schrijf, hoor ik nog steeds de echo van Israëls terugtrekking in internationaal isolement, omdat zijn diepgewortelde wantrouwen ten aanzien van internationale diplomatie en overeenkomsten het land achterlaat, bezeten van nachtmerries uit het verleden en bedreigingen voor de toekomst. Wat ik zo inspirerend vind in deze ‘haftarah’ is het internationalisme, de visie van een verenigd menselijk gezin, precies dat, waar jullie ‘internationals’ voor ons het model van zijn.

Herstel van onze verzwakte geesten
Het tweede citaat gebruikt de metafoor van het nivelleren van een hoge berg. Zerubavel is gerustgesteld dat geen enkele hindernis hem in de weg zal staan. De uitdagingen waar we voor staan in onze strijd voor een rechtvaardige vrede en de bescherming van de mensenrechten zijn te talrijk om hier op te noemen – de geschikte metafoor zou geen hoge berg zijn, maar eerder een reeks bergketens – maar wetend dat we niet alleen staan en herinnerd worden aan de immense spirituele bronnen die in onze tradities aanwezig zijn, helpt ons dat onze verzwakte geesten te herstellen.

Het is nu onze worsteling met onverdraagzaamheid
Toen ‘Hanukkah’ zich in noordelijke richting verspreidde waar de dagen van de naderende winter zoveel korter zijn dan in het Midden-Oosten, werd vooral de symboliek van het toenemen van door de mens zelf gemaakt licht ter compensatie van het afnemende daglicht belangrijk, gezien de religieuze vervolging die we daar beleefden. Terwijl wij op onze beurt worstelen om onverdraagzaamheid en militarisme te overwinnen, zijn wij dankbaar voor jullie, ‘internationals’ die hier heen zijn gekomen om jullie licht op ons te laten schijnen, hard werkend aan het ‘breken’ en het zo genereus verspreiden van het licht.

Bron: http://rhr.org.il/eng/2013/11/weekly-parasha-haftarah-zechariah/

Noot van de vertaler: Zerubbabel was de voorlaatste koning van ​Juda​​. Hij keerde terug uit de Babylonische gevangenschap in 538 voor Chr. en maakte een begin met de herbouw van de tempel. Zerubbabel betekent: ‘Zaad van Babel’ en ‘Vreemdeling in Babel.

%d bloggers liken dit: