Close

14 november 2016

Jeremy Milgrom: “We hebben de neiging om de Bijbel achterstevoren te lezen”

Als migratie in jouw familieverhaal, in het verleden, heden of toekomst, een belangrijk kenmerk is, is het Torah gedeelte van deze week (Genesis 12-17) er voor jou: לך לך מארצך– “Ga uit je land!” – Is de eerste en misschien wel belangrijkste Goddelijke verklaring die Abraham hoort, en iedereen die aan een dergelijke impuls gehoorzaamt of zelfs de drang voelt om dit te doen, volgt de voetsporen van Abraham.


Abraham op weg naar Kanaan (ca 1560)

Als je voorouders, zo ver terug als je ze kunt traceren, in dezelfde regio leefden als jij, ben je er waarschijnlijk in de minderheid: de meeste vandaag levende Amerikaanse joden zijn de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van migranten, zo niet zelf migranten, en de Israëlische joden arriveerden zelfs nog recenter. Ik durf te wedden dat de meeste, zo niet al mijn Europese lezers die christenen zijn, altijd Italianen, Duitsers, enzovoorts geweest zijn, nog voor er sprake was van een Italië of Duitsland, enzovoorts.

Wegtrekken om tot zegen te zijn

De eerste paar verzen van hoofdstuk 12 spreken mij echt aan met hun opdracht

  • om op te pakken en te verhuizen;
  • het huis van je vader te verlaten;
  • en, in het bijzonder, om tot zegen te zijn.

Maar ik ben er niet zeker van dat ik ben uitgekomen “in het land, dat Ik (God) je zal tonen”, en vraag me af wat de verteller bedoelt als hij / zij zegt, “God verscheen aan Abram  [voordat hij Abraham ging heten] en zei: “Ik zal dit land aan “je nakomelingen geven”. Bijvoorbeeld, waren er aan deze belofte enige voorwaarden verbonden? Waren al zijn kinderen er in meegenomen?

Voorkom versmalling van de relevantie van het verhaal

We hebben de neiging om de Bijbel achterstevoren lezen, we denken te weten hoe het verhaal eindigt, of in ieder geval: wat de rest van het leven van Abraham zal zijn, wat zijn kinderen en kleinkinderen zullen doen, hoe zijn nakomelingen zullen eindigen als slaven in Egypte en dan worden verlost, zoals voorspeld in hoofdstuk 15… maar we doen er misschien beter aan, om op zoek te gaan naar de waarheid en naar inspiratie in kleinere doses, vooral als we het gevoel hebben, dat hoe verder het verhaal gaat, hoe meer de betekenis en relevantie ervan versmalt. Dus hier is mijn voorstel: begin op de plaats waar het boek open gaat (of vanwaar jij naar beneden door de rol gaat) en ga zo lang door als dat de tekst JOU aanspreekt.

Want dat is wat het overtollige Hebreeuwse woordje לך “lecha” in dat openingsbevel לך לך zou kunnen betekenen. Immers, als het niet tot JOU spreekt, is het iemand anders zijn verhaal.

Dit is een veelomvattende lezing… Ik heb nog een paar opmerkingen in mijn mouw, dit is meer voor beginners, en ondertussen, Shabbat Shalom!

Jeremy Milgrom, 10 november 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *