Close

28 oktober 2019

Kumi Now! – 2 Jahalin Solidarity en het dorp Al Khan al-Ahmar

Kumi Now! is het project waarmee Sabeel allerlei geweldloze initiatieven onder onze aandacht te brengen. Doe mee!, is hun oproep. Deze week gaat Kumi Now! over bedoeïenen.

Begin jaren 1950 werd de Jahalin Bedoeïenen gemeenschap door het Israëlische leger uit de Negev woestijn verdreven. De mensen vluchtten naar de West Bank en maakten daar afspraken met Palestijnse landeigenaren om er te wonen en hun kuddes te laten grazen.
Na de zesdaagse oorlog van 1967 bezette Israël de West Bank en sinds die tijd leven de Jahalin onder militaire bezetting. Jarenlang hebben ze al te maken met verwoesting van huizen en met deportaties naar plekken waar nauwelijks voorzieningen zijn. Al Khan al-Ahmar is zo’n Jahalin dorp, in de West Bank tussen Jeruzalem en Jericho.
Jahalin Solidarity spant zich in om de Israëlische regering verantwoordelijk te houden voor de schendingen om zo de veiligheid en leefbaarheid van dorpen als Al Khan al-Ahmar te verzekeren.
Dit is wat je moet weten van Al Khan al-Ahmar en wat je kunt doen om samen op te staan:

Jahalin Solidarity is een Palestijnse non-profit, die met Palestijnse groepen samenwerkt en zich richt op hun ontwikkeling. Het gaat dan om bevolkingsgroepen, zoals de Bedoeïenen, die voortdurend te maken hebben met de dreiging van onteigening, verwoesting van huizen en huisuitzetting door de Israëlische bezettingsmacht. Als zodanig vertegenwoordigt Jahalin Solidarity een initiatief van het maatschappelijk middenveld dat zich inzet voor de bescherming van de rechten van Bedoeïenen en andere Palestijnen die leven onder bezetting. Jahalin Solidarity werkt in solidariteit met Bedoeïenen en andere Palestijnse groepen in hun strijd: om te kunnen blijven wonen waar ze de afgelopen 60+ jaar, in de periferie van Jeruzalem of elders, hebben gewoond; om het Palestijnse recht op terugkeer te handhaven en de Israëlische bezetting te beëindigen.

Jahalin Solidarity werkt momenteel met de filmmaker Guy Davidi aan het vervolg van de serie “Twilight of a School” (zie het “Verhaal” hier onder). In deze films worden Nisreen en Ali en twee andere leerlingen van de Al Khan al-Ahmar school gevolgd. Zij laten zien wat hun ambities zijn en hoe ze die, dankzij deze school, waar kunnen maken. Zolang de school er staat zullen er meer kinderen gefilmd worden en na een poosje zullen we kijken of deze dromers – net als zoveel andere kinderen – überhaupt toegang tot onderwijs kunnen krijgen.

Er is financiële hulp nodig om deze films te produceren en ze in zoveel mogelijk talen te vertalen. Je kunt voor dit doel doneren via de website: http://www.jahalin.org/donate/. Op de site kun je je ook abonneren op de nieuwsbrief.
Facebook: https://www.facebook.com/JahalinSolidarity
Twitter:  https://twitter.com/jahalin
You Tube: https://www.youtube.com/channel/UCBwcWL14MEiWPCcr67A7CiA

Toen Israël in 1967 de West Bank bezette werden de Bedoeïenen voor het merendeel ontzien, alhoewel het leger in de jaren 70 grote stukken land in die regio overnam uit ‘veiligheidsoverwegingen’ om die daarna bij stukje en beetje aan de kolonisten te ‘geven’ voor de bouw van de nederzettingen Ma’ale Adumim en Kfar Adumim vlak bij het dorp Al Khan al-Ahmar. Na de Oslo akkoorden in 1993 werd Al Khan al-Ahmar deel van het door Israël gecontroleerde “Area C” gebied (dit geldt voor 60% van de West Bank). Er worden geen bouwvergunningen gegeven aan de vluchtelingen die daar wonen, en worden bijna nooit gegeven aan de 300.000 Palestijnen die in “Area C” wonen. In 2010, lobbyde Regavim, een rechtse kolonisten groep, om de iconische ‘autobanden’ school, die in 2009 in Al Khan al-Ahmar werd gebouwd te vernietigen om meer woningen voor kolonisten te kunnen bouwen.

In 2012 kondigde Israël plannen aan om de bewoners te verplaatsen naar een gebied ten noorden van Jericho. Inwoners van het dorp wezen het plan af en met de hulp van hun advocaat en activisten organisaties vochten ze het plan aan. Het dorp is ook gesteund door de UNRWA, met als argument dat de vernietiging ‘de kinderen van deze gemeenschap hun onderwijs zou afnemen en hun toekomst in gevaar zou brengen’. Intussen hebben Joodse nederzettingen in de buurt en Regavim gepleit voor de onmiddellijke verwoesting van het dorp.

Het gevecht ging door, in 2015 werden alle zonnepanelen van het dorp in beslag genomen en in 2017 kregen de mensen te horen dat hun enige keus is te verhuizen naar een plek naast de vuilstortplaats in Abu Dis. Bedoeïenen die in 1990 naar deze plaats werden gedeporteerd leven daar in grote armoede en onder afschuwelijke omstandigheden.

In mei 2018 besliste het Israëlische Hoge Gerechtshof dat het leger een begin kan maken met de verplaatsing van inwoners en de verwoesting van dorp en school.

Er kwam veel verzet tegen deze beslissing. De advocaten van de Jahalin gemeenschap kwamen met bewijzen dat het dorp en haar instellingen legaal zijn, gebaseerd op wetgeving uit de tijd van het Britse mandaat. Het Europees parlement waarschuwde dat verwoesting van het dorp een ernstige schending van Internationale rechtsregels zal inhouden. Demonstratieve aanwezigheid van allerlei organisaties, Palestijns, internationaal en Israëlisch moest ervoor zorgen een eventuele actie van het Israëlische leger te verhinderen.
Hoewel het dorp, onder druk van al deze acties nog niet is verwoest leven de inwoners in volstrekte onzekerheid over hun toekomst.

Kumi Now wil door het delen en publiceren van feiten, verhalen en artikelen over de situatie van de Bedoeïenen, aandacht vragen voor hun strijd om hun land en gemeenschappen te verdedigen.

Het verhaal van Nisreen, een leerling van de Al Khan al-Ahmar school

Ik houd van rekenen en wiskunde en ik wil graag lerares worden op onze school, als die er dan nog is.
Ik spreek ook graag Engels. We hebben een Engelse lerares, haar naam is Sahar. Zij leert ons de letters van het Engelse alfabet en helpt ons met lezen. Sahar legt alles goed uit en helpt ons verbanden te zien. De leraren ondersteunen ons ook heel goed vanwege de dreigende vernieling van de school.
Sommige meisjes mogen van hun vader niet naar school, maar mijn vader laat me naar school gaan. Sommige kinderen mogen alleen naar onze school omdat die dichtbij is, maar als de school ver weg zou zijn dan krijgen ze geen toestemming.
Een meisje in mijn klas dat uit een dorp hier vlakbij komt is de beste in onze klas. Ze is heel, heel knap. Ze haalt de beste cijfers bij alle toetsen. Ze moet thuis veel doen want ze is de oudste en haar moeder is erg ziek. Ze moet haar grootmoeder helpen met de dieren. Als de school ver weg zou zijn, kan zij niet meer naar school.
De directeur zei, als de school wordt afgebroken, dan zetten we een grote tent neer en dan krijgen we daar les. Een poosje geleden hadden we ook een tent voor de jongere kinderen. Maar die is in de storm kapotgewaaid.

Bekijk de twee korte films: Twilight of a School – Nisreen, van Guy Davidi: http://www.jahalin.org/twilight-of-a-school-nisreen/  en Twilight of a School – Ali: https://www.jahalin.org/twilight-of-a-school-ali/

 

Actie
Op de website http://www.jahalin.org staan suggesties voor het ondernemen van actie, zie het kopje: ‘Take Action’. Ook kun je je op deze site abonneren op de nieuwsbrief.