Close

4 november 2019

Kumi Now! – 3 Stop de muur

Deze week staat het verzet tegen de afscheidingsmuur centraal in Kumi Now!.Het begin van de bouw van de Muur werd bijna onmiddellijk gevolgd door de start van de nationale basisbeweging Stop de Muur. Deze kwam voort uit spontaan ontstane locale groepen die zich verzetten tegen de bulldozers die Palestijns land en eigendom verwoestten.

De doelen van deze organisatie zijn:
* Onmiddellijke beëindiging van de bouw van de muur
* Ontmanteling van alle delen van de muur en alle bijbehorende zones
* Teruggave van al het land dat werd geconfiskeerd voor de bouw van de muur en compensatie voor de schade en inkomensderving als gevolg van destructie van land en eigendommen.

Stop de Muur ondersteunt locale initiatieven, doet onderzoek om politieke actie te versterken, coördineert nationale acties, onderhoudt contacten met andere Palestijnse organisaties en dringt bij Palestijnse leiders aan op ondersteuning voor hen die lijden onder de effecten van de muur en van de illegale nederzettingen.
Stop de Muur ziet de strijd tegen de Muur als onderdeel van het streven van het Palestijnse volk naar zelfbeschikkingsrecht, gelijkheid en de terugkeer van vluchtelingen.
Stop de Muur ziet de versterking van het volksverzet, verstaan als gezamenlijke strijd door een opgeleide, kritische en actieve beweging bijdragend aan bevrijding, als nationale prioriteit.
Stop de Muur wekt op internationaal niveau bewustzijn omtrent de Muur, vraagt om steun voor inzet tot beëindiging van de bouw, zet campagnes op die het einde beogen van internationale steun aan schendingen van het internationale recht en van mensenrechten door Israël, door middel van de mondiale BDS beweging.
Stop de Muur wil elke beweging in de wereld die vecht voor recht, vrijheid en gelijkheid samenbrengen en ziet solidariteit niet als liefdadigheid maar als gemeenschappelijke strijd voor een betere wereld.
Stop de Muur is ook te vinden op Facebook en Twitter.

In Mei 2002 begonnen honderden Israëlische bulldozers aan vernietiging op grote schaal van Palestijns land dat later het begin bleek te zijn van de bouw van de Israëlische 700 kilometer lange Muur. Deze Muur is in stedelijke omgeving ongeveer acht meter hoog en op het platteland neemt zij de gestalte aan van hekken, prikkeldraad versperringen, wachttorens en patrouillewegen met sensoren. Israël gebruikt de Muur samen met gemilitariseerde zones en illegale nederzettingen om Palestijnen toegang tot en gebruik van 60 % van de West Bank, inclusief de daartoe behorende waterbronnen te ontzeggen. De Muur scheidt dorpen van elkaar en maakt toegang tot scholen, ziekenhuizen en andere diensten onmogelijk voor gemeenschappen die door de Muur en checkpoints geïsoleerd zijn.
Een van de meest bekende argumenten waarmee de Muur wordt gerechtvaardigd is beveiliging tegen zelfmoord-terroristen, maar Shin Bet, de Israëlische veiligheidsdienst beweerde dat het afnemend aantal zelfmoordterroristen niet werd bepaald door de Muur maar door de wapenstilstand met Hamas . Daarnaast is het belangrijk op te merken, dat als de Muur er is voor de veiligheid van Israël, die Muur gebouwd zou moeten worden op de grens tussen Israël en de Palestijnse gebieden. Dat is niet het geval: 85 % van de Muur loopt in en door de West Bank. De Muur is gebouwd om Palestijns land te annexeren en de illegale bezetting van Palestijns gebied te consolideren. Al in 2004 heeft het Internationale Hof de bouw van de Muur als illegaal gekwalificeerd. Het veiligheidsargument wordt gebruikt om het schadelijke effect van de Muur op de Palestijnse gemeenschap zowel te verbergen als te rechtvaardigen.
Sinds de Oslo-akkoorden van 1993 heeft Israël systematisch toegewerkt naar de huidige situatie waarin de Palestijnen genoegen moeten nemen met veertig procent van het land dat in die akkoorden is gedefinieerd als A-gebied. De overige zestig procent is ingenomen door illegale nederzettingen. Ook de Muur met alle gruwelijke consequenties is het resultaat van een heel oud Israëlisch plan.
Nu de Muur voor driekwart is voltooid, voert Israël met verhoogde snelheid de laatste kwart infrastructurele aanvullingen uit. Zo worden Palestijnen binnen de hen toegewezen gebieden opgesloten in kleine enclaves en Israël gaat het al lang bestaande plan voltooien door hen tenslotte ook uit deze enclaves te verdrijven.
Als dit plan tenslotte wordt voltooid, wordt het oorspronkelijke Palestijnse thuisland gereduceerd tot de huidige dertien procent. Al vanaf het begin van de bouw van de Muur was het voor Palestijnen duidelijk dat die niet alleen tot doel had land en bronnen te onteigenen. Zij zagen ook de raciale discriminatoire werking die de regering van Israël met de bouw van de Muur op het oog had. Zij herkenden daarin de vorming van Bantustans als fundamenteel element van de apartheid in Zuid Afrika. Daarom noemden zij deze Muur de Apartheidsmuur.

Het verhaal van Kahlid

Kahlid Yousef Zeet, eigenaar en boer in Qalqiliya heeft al veel van zijn land verloren. Zijn grootvader verloor in 1948 ongeveer 50 dunum (5 hectare) land in 1948. Voor hem is er sinds november 2002 nog 3 dunum koolveld over toen het Israëlische leger ten behoeve van de Muur de overige vijf dunum akkerland onteigende. Op dat land groeiden sinaasappel-, citroen-, guave- en olijvenbomen. Ondanks intimidatie van Israëlische aannemers en privé-beveiligers zet Kahlid zijn werk op de overgebleven 3 dunums voort. Zoals veel boeren in Qalqilia wordt hij regelmatig bedreigd door militairen met het doel zìjn werk op het overgebleven land te beëindigen. “Door meer dan honderd instanties ben ik bedreigd”, vertelt Khalid, “Meer dan honderd! Maar slechts twee keer hebben ze hier vlakbij geschoten”. Het verlies van land maakt het Khalid bijna onmogelijk zijn familie te onderhouden. Wel hebben deze gebeurtenissen de boeren van Qalqillia verenigd in het geven van wederzijdse hulp bij de bewerking van het land dat in beslag is genomen. Zij oogsten zoveel mogelijk van het land dat van hen is afgenomen en daarmee lopen zij gevaar en zetten zij hun leven op het spel. De buren van Kahlid delen zijn mening dat de Muur alles vernietigt: hun land, de markt, hun leven en hun vrijheid.

Het verhaal van George

Sinds 2005 moet George uit Bethlehem elke dag checkpoints passeren als hij naar de universiteit moet of naar zijn werk. Hij vertelt: De checkpoints vormen voor ons dagelijks enorme obstakels want zij maken vrijheid van beweging onmogelijk. Als je dagelijks de procedures bij de passage van de checkpoints moet ondergaan, is dat een vernederende ervaring die jouw waardigheid en vrijheid aantast. En dat, terwijl je in je eigen land bent!
Checkpoints beheersen het hele leven van de mensen die daarmee te maken hebben. Als bijvoorbeeld een inwoner van Hebron naar Tulkarem wil, moet hij vijf checkpoints passeren en als elke checkpoint voor oponthoud zorgt, is de dag voorbij voordat hij/zij Tulkarem heeft bereikt
Checkpoints jagen mensen tegenwoordig angst aan. Dat kom omdat zij die hoofdzakelijk passeren in noodsituaties. Voor “gewone” dingen als familiebezoek of werken op het land staat de inspanning om het doel te bereiken in geen enkele verhouding meer tot het doel zelf. Checkpoints jagen angst aan.

Het verhaal van Wad Rahal

Hij woont in de schaduw van Efrat, een van de grootste Israëlische illegale nederzettingen op de West Bank. De kolonisten claimen zeggenschap over het water van Wad Rahal. Het stroomt door een gedeelde leiding die uitmondt in het reservoir in het dorp. De bewoners zeggen dat in de zomer, als water door de schaarste onbetaalbaar is, Efrat hen voor een dag per week afsluit van het water, zodat de bewoners van Efrat een week lang water hebben, voordat zij de tank bijvullen. De hoofdweg door Wad Rahal is nu geblokkeerd. In noodgevallen van medische aard kunnen mensen de dichtstbijzijnde medische post in Bethlehem niet bereiken. Er zijn mensen op weg naar die post overleden omdat medische hulp te laat kwam.

Actie
Stuur een doosje naar
de vaste kamercommissie voor Defensie (a.vojik@tweedekamer.nl) en naar
de vaste kamercommissie voor Buitenlandse Zaken (p.dijkstra@tweedekamer.nl)
met een klein briefje: “Een berichtje naar de Knesset met het verzoek, de Muur te openen en de checkpoints op te heffen is net zo simpel als het openen van dit doosje”.

Literatuur

“Onze taal kent geen woord voor Muur. Wij hebben onze ouders daarnaar gevraagd. We hebben naar dat woord gezocht. Wij vonden dat woord niet, want muren mogen niet bestaan”.

Verlon M. Jose, vice voorzitter van de Tohono O’odham stam. Het land van deze stam wordt doorsneden door de grens tussen Mexico en de VS.

“Veel kleine mensen die in veel kleine plaatsen wonen, die veel kleine dingen doen kunnen het aanzien van de aarde veranderen”

East Side Gallery, Berlijn, 1990

Bronnen

◦ “Walls of Shame: West Bank Separation Wall” from Al Jazeera English: https://youtu.be/3jcxFxtToF0
◦ “The Impact of Israel’s Wall” from The Young Turks: https://youtu.be/UZ1lnumIQHY
◦ “The Illegal Israeli Wall – What You Need to Know in 90 Secods” from Friends of Al-Aqsa: https://youtu.be/UJFKL-wkQQI
◦ “Book Launch — The Wall and the Gate: Israel, Palestine, and the Legal Battle for Human Rights” from Open Society Foundations: https://youtu.be/clbpyNePW5k
• Relevante gegevens: Companies Building the Apartheid Wall” from Stop the Wall: https://www.stopthewall.org/downloads/pdf/companiesbuildingwall.pdf
• Bochures: Justice in Palestine – What Can Your Union Do?” from Stop the Wall: https://www.stopthewall.org/leaflet-justice-palestine-what-can-your-union-do
The Palestinian Periphery: Home Demolitions and Settler Colonialism in the Jordan Valley and South Hebron Hills”, a report from Stop the Wall: https://www.stopthewall.org/new-report-palestinian-periphery-pdf-and-ebook