Close

9 september 2016

Pater Pizzaballa, nieuwe Apostolisch Administrator: “We willen naar de toekomst van onze kerk kijken met vertrouwen en hoop”

De Italiaanse Franciscaan pater Pizzaballa is op 15 juli j.l. door paus Franciscus benoemd tot apostolisch administrator van het Latijnse Patriarchaat van Jeruzalem, nadat H.B. Fouad Twall op 14 juni 2016 met emeritaat was gegaan. Een apostolisch administrateur bestuurt een bisdom waar gewacht wordt op de benoeming van een nieuwe bisschop Pater Pierbattista Pizzaballa, is al 12 jaar Custos van het Heilige Land spreekt in een interview over zijn benoeming en de uitdagingen van zijn nieuwe missie.
Wat was uw gemoedstoestand toen u uw benoeming kreeg waarbij u deze gevoelige en belangrijke taak werd toevertrouwd? Hoe kijkt u tegen uw nieuwe missie aan?
Ik kwam deze benoeming te weten met grote verbazing en verwondering. Ik had er juist rekening mee gehouden dat ik tenminste voor een tijdje weg zou zijn uit het Heilige Land zijn. In plaats daarvan werd ik tot mijn verbazing gebeld om terug te gaan, om het rijke en dynamische Latijnse Patriarchaat te dienen, en ik ga proberen te leren van een nieuw perspectief. Hoe kon ik aan hogere autoriteiten de Heilige Stoel uitdrukking geven van mijn schroom en de bezorgdheid, omdat ze zich bewust zijn van mijn persoonlijke beperkingen. Ze zijn zich er ook goed van bewust dat veel mensen veel vragen zullen stellen. Ik zal proberen om met heel mijn hart proberen te begrijpen hoe het leven van de Kerk te voeden onder deze bijzondere omstandigheden.
Tegelijkertijd ben ik er me ook van bewust dat ik mijn angsten en mijn complexen moet overwinnen. Zoals Paulus zegt in 2 Kor 12: 9-10: “Dus zal ik het liefst van alles roemen op mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij zal wonen. Ter wille van Christus zal ik daarom graag zwak zijn: in smaad, nood, vervolging en benauwdheid. Want als ik zwak ben, dan ben ik sterk.”

Hoop, geloof, moed

Wat zijn de eerste woorden die u zou willen richten tot de gelovigen van de Latijns-christelijke gemeenschap in het Heilige Land?

Hoop, geloof, moed. We willen naar de toekomst van onze kerk kijken met vertrouwen en hoop, er zeker van zijn dat de Heer ons ondersteunt en begeleidt. We moeten en willen een Kerk zijn die de dialoog aangaat met allen in een land dat verscheurd is door verdeeldheid van velerlei aard, en er een klein teken zijn van eenheid.  Onze kleine angsten mogen niet de maatstaf worden waaraan we het leven van de Kerk afmeten. In plaats daarvan willen we ons deel van de Kerk bekijken met de ogen van de Geest, in staat te zien dat er leven en opbouw is, zelfs in de meest moeilijke situaties. God heeft arme instrumenten, als wij zijn, nodig; dat kan steeds verder gaan, want de grootheid van Zijn Liefde manifesteert zich door ons heen.
De Kerk, onze Kerk, moet naar buiten ademen, dat kan steeds verder gaan; altijd ‘meer’ zien  en ervan getuigen dat wij bij Jezus horen.

Wat denkt u dat de belangrijkste uitdagingen van uw mandaat zouden kunnen worden?
Het is te vroeg voor mij om specifieke de uitdagingen te definiëren. Ik ben mij als beheerder ervan bewust, dat ik een beperkte tijd heb en mijn dienst realistisch uit moet voeren. Het is mij duidelijk dat ik niets kan doen door mijzelf, maar dat de medewerking van de gehele Kerk – bisschoppen, priesters en leken – een prioriteit is. Ik denk dat het mijn rol is om de weg te wijzen, zoals Johannes de Doper deed. Ik zal proberen om snel een ontmoeting te hebben met de plaatselijke geestelijkheid, de ziel van het bisdom; met de seminaristen en de grote aanwezigheid van religieuzen. Ik zal aandacht besteden aan de uitgestrektheid van het bisdom en de complexiteit ervan, de situaties binnengaan met nederigheid en respect, en samen wegen vinden om tot oplossingen te komen.

Een hart hebben dat iedereen kan ontmoeten

Wat is uw mening over de situatie in het Heilige Land, dat gekenmerkt wordt door zulke diepe en complexe conflicten, en wat denkt u, is de rol van de Moederkerk van Jeruzalem in dit verscheurde land?

Zoals ik al zei, in een land gewond door verdeeldheid en conflicten, is het prioriteit is om een teken van eenheid onder elkaar en met andere christelijke gemeenschappen te zijn. Verder, om een open, eerlijke en vriendelijke dialoog met de religieuze gemeenschappen van moslims en joden te hebben. Het is belangrijk om te proberen de complexe situaties te begrijpen, en niet overhaast te oordelen; om een hart te hebben dat iedereen kan ontmoeten, om in vrede te werken met iedereen zonder onderscheid en zonder angst; en voor gerechtigheid en vrede. Zich ervan bewust te zijn dat de oplossing voor de problemen van het Land ver van ons af is, dus willen we in deze situatie onze christelijke houding tot het einde volhouden: helder, zonder angsten en van harte bereid om iedereen te verwelkomen.

Tekst: M. Ambroselli (oorspronkelijk Italiaans, vertaald uit het Engels door de redactie van deze site)

Bron:
http://en.lpj.org/2016/06/25/father-pizzaballa-new-apostolic-administrator-we-want-to-look-to-the-future-of-our-church-with-confidence-and-with-

Foto: LPJ

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *