Close

19 september 2016

Verklaring van de secretarissen-generaal van de Wereldraad van Kerken en de Nationale Raad van Kerken van Christus in de USA, inzake het Heilige Land

Tijdens een gezamenlijke consultatie over het Heilige Land, brachten de Wereldraad van Kerken en de Nationale Raad van Kerken van Christus in de Verenigde Staten een verklaring uit, waarin wordt opgeroepen tot een einde aan de ontkenning van de rechten van generaties mensen die lijden in het Heilige Land.

Olav Fykse Tveit.jpg
Olav Fykse Tveit

Arlington, Virginia 14 september 2016

Aan mensen zouden hun rechten niet moeten worden ontzegd en zeker zou aan mensen die rechten niet generaties lang geweigerd mogen worden. Het onopgeloste conflict in Israël en Palestina gaat in de eerste plaats om gerechtigheid – en tot aan de eis van gerechtigheid is voldaan, kan vrede niet tot stand worden gebracht. Terwijl de Israëlische bezetting van Oost-Jeruzalem, de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook het stempelpunt van 50 jaar nadert, hebben al generaties te lijden onder deze realiteit. De mogelijkheden voor een levensvatbare twee-staten-oplossing, waarvoor we lang hebben gepleit, is ongrijpbaarder en ogenschijnlijk onrealistischer dan ooit.

De crisis in Israël en Palestina heeft vertegenwoordigers van de Wereldraad van Kerken en de Nationale Raad van Kerken van Christus in de VS bij elkaar bracht voor een belangrijk overleg in Arlington, Virginia van 12 tot 14 september 2016. Meer dan 60 vertegenwoordigers van kerken en kerkelijke organisaties uit de hele wereld waren bijeen, omdat we de schreeuw horen van allen die verlangen naar vrede en gerechtigheid in het land dat we ‘heilig’ noemen. We hebben in het bijzonder de deelname gewaardeerd van Palestijnse, autochtone Amerikaanse, Zuid-Afrikaanse en Israëlische deelnemers die hun inzichten en levende ervaringen hebben gedeeld.

Hoewel dit overleg zich heeft gericht op het Israëlisch-Palestijnse conflict, weten we dat het plaatsvindt in de context van een regio die geteisterd wordt door oorlog en geweld en zijn we ons bewust van de verschillende situaties in het Midden-Oosten.

50 jaar is ook duidelijk een mijlpaal in termen van het Bijbelse jubeljaar, dat ons allen herinnert aan de noodzaak om te zoeken naar de juiste tijd om gerechtigheid te herstellen, zodat mensen kunnen leven. “Dat vijftigste jaar moet een heilig jaar zijn: dan moet u in het land afkondigen dat alle bewoners hun slaven vrijlaten. Het moet een jubeljaar voor u zijn; iedereen wordt hersteld in zijn vroeger bezit en keert terug naar zijn familie (Leviticus 25, 10 WV).

We zijn ons ervan bewust, dat er niet één persoon of één groep mensen is, of één overheid die niets te verwijten valt, dat er vele misdaden en plunderingen zijn gepleegd gedurende vele jaren, maar de cyclus van geweld moet worden doorbroken. Al te vaak wordt het structurele en permanente geweld tegen een heel volk echter genegeerd. Maar het houden van een hele bevolking onder bezetting en zelfs in een afgesloten ruimte, zoals in Gaza, onder gevangenis-achtige omstandigheden is een ernstige en onhoudbare situatie. We zijn er ook goed van op de hoogte dat Israël de bezettende macht is en afdwingende macht heeft over het volk van Palestina en dus een bijzondere verantwoordelijkheid draagt voor het nemen van initiatief.

“Gelukkig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.” (Matteüs 5: 9, WV). Het was geen holle retoriek die Jezus van Nazareth gebruikte. Waarlijk, degenen die het pad van de vrede volgen, zullen gezegend worden in het koninkrijk der hemelen en we beloven onze steun voor al degenen die proberen om aan dit conflict een einde te maken.

We roepen op een einde te maken aan de bezetting en aan de nederzettingen in bezet gebied, met al zijn sombere en verslechterende dimensies voor het Palestijnse volk, maar ook voor Israël en de hele regio daarbuiten. Wij vragen om de volledige eerbiediging en de bescherming van verdedigers van de mensenrechten, om het recht de waarheid te mogen vertellen,  om bezorgdheid te uiten, en om democratisch, niet-gewelddadig handelend op te treden voor gerechtigheid en vrede. We zijn diep geraakt door Israëlische wetgevende en andere maatregelen om het werk van de Palestijnse en Israëlische ontwikkelings- en mensenrechtenorganisaties te beknotten, evenals het gebrek aan transparantie met betrekking tot het onderzoek naar internationale humanitaire (met inbegrip van op het geloof gebaseerde) organisaties in de Gazastrook en de mogelijk negatieve gevolgen daarvan voor het leveren van kritisch noodzakelijke steun aan dit belegerde gebied.

In dit overleg hebben we vooral de nadruk gelegd op de ernstige gevolgen voor kinderen en jongeren, en in het bijzonder van het gebruik van administratieve detentie en het onaanvaardbare gebruik van eenzame opsluiting van Palestijnse kinderen.

We zijn hier bijeen in de hoofdstad van de Verenigde Staten, en dus roepen we de Verenigde Staten op om:

– te stoppen met de praktijk van het bewapenen van verschillende statelijke en niet-statelijke actoren in het Midden-Oosten en in het bijzonder, om het door haar voorgestelde pakket van 38 miljard militaire hulp voor Israël te heroverwegen, want het laatste wat nodig is op dit moment zijn meer wapens.

– een einde te maken aan de huidige golf van wetgevende inspanningen in Israël om het gebruik van niet-gewelddadige economische maatregelen om het beleid te beïnvloeden te bestraffen.

Kerken hebben al vele jaren dergelijke strategieën gebruikt om de rechten van mensen en de zaak van gerechtigheid te bevorderen, zowel nationaal als internationaal, met inbegrip van de Montgomery bus boycot, de apartheid Zuid-Afrika en momenteel de Coalition of Immokalee Workers.

We hebben elkaar ontmoet in de Verenigde Staten en hebben hier een ontmoeting gehad met Amerikaanse regeringsvertegenwoordigers, omdat de Verenigde Staten óf eraan vasthoudt met een enorme macht de status quo te ondersteunen, óf  moedige stappen naar vrede zet. Ook de kerken in de Verenigde Staten hebben een enorm potentieel, dat moet worden gemobiliseerd, om een beroep te doen op de Amerikaanse regering om veel meer te doen om een rechtvaardige en duurzame vrede voor Israël en Palestina te verzekeren.

Inderdaad, religie is te vaak gebruikt om de bezetting te rechtvaardigen. Al te vaak is religie gebruikt door christenen, joden en moslims om haat en geweld te bevorderen. We hebben religie op dezelfde manier misbruikt zien worden in talloze andere omstandigheden en we zien parallellen tussen de crisis in Israël en Palestina en de strijd voor raciale rechtvaardigheid in de Verenigde Staten en de anti-apartheid strijd in Zuid-Afrika.

De Wereldraad van Kerken is een wereldwijde gemeenschap van kerken die de oproep van de Vredevorst volgt om te werken voor een rechtvaardige vrede in vele contexten in de wereld. Meestal betekent dit solidair zijn met mensen over de hele wereld die lijden onder onderdrukking en geweld. De Nationale Raad van Kerken van Christus in de Verenigde Staten, www.nationalcouncilofchurches.us, blijft deel uitmaken van deze oecumenische beweging naar eenheid, rechtvaardigheid en vrede.

De huidige situatie in Israël en Palestina vraagt om dringende actie. Men kan niet een heel volk vele jaren lang voorwerp laten blijven van kommer en geweld zonder een gewelddadige reactie te verwachten. Wij keuren het  geweld niet goed, maar we weten dat mensen de hoop verliezen èn het geloof in de effectiviteit van geweldloze middelen.
Wij moedigen onze kerken aan om de komende World Week for Peace in Palestine and Israel van 18 tot 24 september (www.oikoumene.org) in acht te nemen, en mee te doen aan de acties voor een rechtvaardige vrede in het komende jubileumjaar.

Als volgelingen van Christus en als mensen van de Abrahamitische traditie, zijn we geestelijk gewond door de voortdurende haat en vijandigheid tussen joden, christenen en moslims en verlangen naar een nieuw tijdperk van vrede, harmonie en samenwerking, zodat het land dat we allemaal ‘heilig’ noemen zal worden gedeeld en er voor zal worden gezorgd door allen die er wonen. “Tegen alle hoop in heeft hij gehoopt, en hij heeft geloofd dat hij vader zou worden van vele volken, zoals hem gezegd was: Zo talrijk zal uw nageslacht zijn.”(Romeinen 4:18, WV).

– Rev. Dr Olav Fykse Tveit, secretaris-generaal, Wereldraad van Kerken

– Jim Winkler, voorzitter en secretaris-generaal, de Nationale Raad van Kerken, de VS

Bron: http://www.oikoumene.org/en/resources/documents/general-secretary/joint-declarations/statement-by-general-secretaries-rev-dr-olav-fykse-tveit-wcc-and-jim-winkler-ncccusa

Foto: Wiki

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *